Sa gitna ng umiinit na usapin sa pulitika, isang pahayag ni Suzette Doctolero, GMA headwriter, ang naging sentro ng diskusyon: kung wala namang trilyong flood control ghost project, walang bilyong budget insertion, at wala ring marangyang pamumuhay si Sara Duterte, bakit siya ang inuuna sa impeachment? Para sa marami, hindi ito simpleng tanong kundi hamon sa pagiging patas ng ating sistema ng pananagutan.
Mahirap ikaila na ang taumbayan ay sawang-sawa na sa mga balita ng korapsyon. Tuwing may bilyon o trilyong pondong nawawala, ang unang hinihingi ng mamamayan ay malinaw na imbestigasyon at pananagutan. Kaya naman kung may mga alegasyon ng malawakang anomalya sa iba pang proyekto ng pamahalaan, natural lamang na asahan ng publiko na iyon din ay tututukan nang may parehong sigasig.
Kung pagbabatayan ang pananaw ni Doctolero, tila may hindi pagkakapantay sa paraan ng pagturing sa mga opisyal ng gobyerno. Kung ang batayan ng impeachment ay integridad at pananagutan, hindi ba't dapat pare-pareho ang sukatan? Kung may sapat na ebidensiya laban sa sinuman, dapat itong imbestigahan. Ngunit kung ang isang opisyal ay inuuna samantalang may mas mabibigat pa na alegasyon gaya ng bilyon at trilyon pa na akusasyon laban sa iba na tila hindi nabibigyan ng parehong atensyon, hindi maiiwasang magtanong ang publiko kung may halong pulitika ang proseso.
Isa rin sa mga puntong binanggit ay ang simpleng pamumuhay ni Sara Duterte. Totoo man o hindi ang pananaw na ito, para sa kanyang mga tagasuporta, hindi sila nakakita ng hayagang pagpapakita ng labis na karangyaan na karaniwang inuugnay sa mga opisyal na pinaghihinalaang nagpayaman sa puwesto. Para sa kanila, hindi sapat ang mga puna sa kanyang mga biyahe upang patunayan ang katiwalian.
Gayundin, ipinagtatanggol ng ilan ang paggamit ng confidential funds bilang bahagi ng usaping pambansang seguridad, lalo na kung may mga impormanteng kailangang protektahan. Naniniwala silang hindi maaaring isapubliko ang bawat detalye kung maaari itong maglagay sa panganib ng buhay ng mga taong tumutulong sa pamahalaan.
Sa huli, ang pinakamahalagang usapin ay hindi lamang kung sino ang iniimbestigahan o ini-impeach. Ang tunay na hinihingi ng sambayanan ay pare-parehong pagpapatupad ng batas. Kung may pananagutan ang isa, dapat may pananagutan din ang iba. Kung may ebidensiya, pairalin ang hustisya. Ngunit kung ang pagpili ng pananagutin ay nakabatay sa kulay ng pulitika at hindi sa bigat ng ebidensiya, mas lalong mawawala ang tiwala ng mamamayan sa mga institusyong dapat nagtatanggol sa katarungan. Ang hustisya ay nagiging tunay lamang kapag ito ay pantay na ipinapatupad sa lahat, anuman ang pangalan o posisyon sa pamahalaan.
#WeTakeAStand #OpinYon #OpinYonNews #MarchanismManifesto